kreacja ciala
kreacja ciala

Blog

KOMUNIKACJA cz. 2 – Jak rozmawiać?

Dodano: 24-12-2019

Każdego dnia wymieniamy między sobą ogromne ilości informacji. Na sprawnie działającej komunikacji musi opierać się każda organizacja i firma, każda większa społeczność, taka jak miasto czy kraj a także mała, np. rodzina. Komunikacja to nie tylko słowa - wysyłamy i przyjmujemy komunikaty płynące również drogą niewerbalną. Czasem jednak pewne czynniki zakłócają tę wymianę, przez co nasze działania mogą przebiegać mniej sprawnie, być zakłócanymi przez nieporozumienia. Co więc warunkuje efektywną komunikację?

 

Efektywna komunikacja jest bardzo ważna. Dotyczy to z jednej strony płaszczyzny zawodowej, ponieważ umożliwia ona spójne, skoordynowane działania oraz pozwala utrzymać odpowiednią efektywność zespołu, ale także aspektu społecznego, interpersonalnego. Wysokie kompetencje komunikacyjne ułatwiają zawieranie znajomości, utrzymywanie stałych, bliskich relacji a także rozwiązywanie konfliktów.

Istnieje szereg wskazówek, których można udzielić osobom pragnącym świadomie rozwijać swoje kompetencje komunikacyjne. Warto jednak pamiętać, że najlepsza teoria nie pomoże, jeśli nie zastosujemy jej w praktyce. Z drugiej strony istnieje także szereg czynników, które mogą wpływać na sposób, w jaki się komunikujemy oraz na to, że proces ten będzie dla nas przebiegał z mniejszą lub większą trudnością.

Jak to robić?

  1. Aktywnie słuchaj
    - Najczęstszym błędem poruszanym przez nas obszarze jest myślenie, że podstawą efektywnej komunikacji jest koncentracja na tym, co mamy komuś do powiedzenia. Tymczasem najważniejsze jest słuchanie drugiej strony. Dopiero w oparciu o wzajemne zrozumienie jesteśmy w stanie budować odpowiednie komunikaty i stworzyć więź porozumienia. Bądź więc uważny na to, co mówi twój rozmówca. Patrz na niego i pokazuj, że go słuchasz - zadawaj pytania, upewniaj się, że dobrze zrozumiałeś, co miał na myśli. Twoje zainteresowanie wyraża się również w gestach Twojego ciała, takich jak kiwanie głową czy nawiązywanie kontaktu wzrokowego.

Umiejętność słuchania nierozłącznie wiąże się także z postawą otwartości - jeżeli godzimy się słuchać, zgadzamy się także na to, że spotkamy się ze światem drugiej osoby, który jest różny od naszego. Dlatego nieodłącznym elementem otwartego słuchania jest gotowość do przyjęcia z szacunkiem odmienności drugiej osoby, na przykład w postaci odmiennych poglądów na jakiś temat.

  1. Doceniaj rozmówcę

Okazywanie szacunku i docenianie tego, co mówi rozmówca przełamuje lody i sprawia, że jesteśmy uważniej słuchani, wzmacnia też poczucie bezpieczeństwa rozmówcy. Mogą to być zwroty takie jak: “To co mówisz, jest bardzo ciekawe”, “Zgadzam się z tobą” czy “Miło się z tobą rozmawia”.

  1. Bądź empatyczny

Heinz Kohut napisał, że empatia to zdolność domyślenia jak inna osoba i wczucia się w jej życie wewnętrzne. Różnimy się, podobnie jak nasze zdolności do współodczuwania z innymi. Możemy jednak motywować się i rozwijać, aby nasza zdolność do empatyzowania z rozmówcą była możliwie duża. Zdolność do wejścia w buty drugiej osoby usprawnia komunikację i ułatwia zbudowanie więzi porozumienia, ułatwia nam także wzbudzenie wzajemnej sympatii i uniknięcie konfliktów. 

  1. Uwzględnij kontekst

Nawet najlepszy rozmówca może ponieść porażkę, jeżeli nieprawidłowo odczyta kontekst, w którym się znajduje. Kontekst to całokształt okoliczności, w które nas otaczają. Dotyczy między innymi charakteru sytuacji i związanych z nią zasad i norm społecznych, rodzaju relacji między rozmówcami czy emocji lub oczekiwań, które występują u rozmówców. Nawet dobrze sformułowana wypowiedź, może być negatywnie odebrana, jeśli zostanie wyartykułowana w niestosowanych okolicznościach.  Warto więc zadbać o odpowiednie rozpoznanie sytuacji w trakcie rozmowy a także o sprzyjające warunki (odpowiednie miejsce i czas). Jeśli uznamy, że nie są właściwe, być może lepiej ją odłożyć na kolejny raz.

 

W przypadku konfliktów...

  1. Oceniaj zachowanie, a nie osobę

– komunikat “jesteś wredny” potrafi zranić o wiele bardziej niż wypowiedź “to, co zrobiłeś, sprawiło mi przykrość” – dobór słów ma znaczenie.

  1. Komunikat Ja

– staraj się mówić o sobie i swoich uczuciach w reakcji na zachowania partnera, zamiast o samym partnerze (“Kiedy nie pojawiłeś się na spotkaniu, było mi smutno. Chciałabym, żeby takie sytuacje nie miały już miejsca.”).

  1. Omawiaj problemy na bieżąco

– a przynajmniej staraj się nie kumulować nadmiaru spraw, które w przypływie emocji skierujesz przeciwko partnerowi – rozmawiaj, zanim problemy się nawarstwią.

  1. Trzymaj się tematu

– unikaj dygresji i wypominania sobie dawnych zaszłości

  1. Nie porównuj rozmówcy do innych osób.

– zrezygnuj z argumentów odnoszących się do innych osób, np. “zachowujesz się jak twoja matka”, “mój były to potrafił, dlaczego Ty nie możesz?”. Takie zwroty prawdopodobnie przyniosą jedynie przykrość osobie, która je usłyszy.

  1. Nie generalizuj

– staraj się nie stosować zwrotów takich jak “ty nigdy…”, “ja zawsze…”. Rozmówca zawsze znajdzie wyjątek, poświęcicie czas na dyskusję na jego temat, a realność rzadko bywa aż tak czarno-biała.

  1. Nie krzycz

– staraj się mówić spokojnie i nie podnosić głosu

  1. Miej odwagę przepraszać

– nie bądź wobec siebie bezkrytyczny – jeśli zauważysz, w jaki sposób przyczyniłeś się do powstania lub zaognienia problemu, przeproś – to może stanowić pomost do obniżenia złości i zwiększenia otwartości po obu stronach sporu.

  1. Zmierzaj do wypracowania kompromisu

– unikaj zrywania kontaktu w trakcie sprzeczki – nie rzucaj słuchawką, nie wychodź, trzaskając drzwiami. Staraj się być opanowany i zmierzać do wypracowania jakiegokolwiek porozumienia.

 

Autor: Agata Przybylska – psycholog, psychodietetyk. Absolwentka psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Główne obszary zainteresowań: psychologia kliniczna, psychodietetyka, psychologia osiągania celów, zaburzenia odżywiania.  W Fundacji Kreacja Ciała Plus prowadzi konsultacje indywidualne oraz warsztaty grupowe.

 

Literatura:

  • Wojciszke B., Jarymowicz M., Psychologia rozumienia zjawisk społecznych. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 1999.
  • Fischaleck F., Uczciwa kłótnia małżeńska. Jak rozwiązywać konflikty. Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa, 2000.

 

Wróć